Obilježen Svjetski dan interneta


Sada već tako davnog 29. oktobra 1969. godine, jedan student programiranja je na UCLA univerzitetu u Kaliforniji poslao prvu elektronsku poruku – to je označilo početak ARPANET-a: prve računarske mreže na svijetu iz koje je kasnije nastao – internet.

“Rođen je” prije 50 godina u sobi broj 3420 na univerzitetu UCLA u Los Angelesu. U njoj su bili student računarstva Charlie Klein i profesor Lenard Kleinrock koji su htjeli poslati poruku “login” na univerzitet Stanford. Naravno da je počelo greškom: stigao je samo “lo…”, a mreža se srušila.

Najvažniji zapis u ovom dnevniku je ovaj. Dogodio se 29. listopada 1969. u 22.30. Razgovarali smo s Istraživačkim institutom na Stanfordu, računalo s računalom. Ovo je jedini i najvažniji zapis te prve poruke poslane putem interneta i ta poruka značila je veliko otkriće, kazao je osnivač interneta Leonard Kleinrock.

Izvor: pcpress.rs

U strahu od nuklearnog rata Ministarstvo obrane pokrenulo je agenciju DARPA, a kasnije je mreža za prenos podataka dobila ime ARPANET i uspostavljena je između četiri američka univerziteta (UCLA, Stanford Research Institute, University of California-Santa Barbara i University of Utah). UCLA je odabran da bude prvi čvor u ovoj inicijalnoj mreži. Mreža je potom počela da raste eksponencijalno, povezavši 100 računara do 1977. godine, 100 hiljada do 1989. godine, odnosno milion početkom devedesetih, a do 2012. godine je povezala čak milijardu računara. Danas internet povezuje više od polovine svjetske populacije.

Internet je dizajniran da promoviše decentralizovane informacije, demokratiju i konsenzus, zasnovane na zajedničkim vrijednostima i činjeničnim informacijama. U ovome je, nažalost, Internet propustio da ostvari težnje svojih osnivača. Internet bi trebalo da bude jednako jednostavan i praktičan za upotrebu, kao i električna energija, ali, nažalost, pristup internetu je daleko složeniji od toga. Kad uđem u sobu, soba bi trebala znati da sam tamo i trebala bi mi pružiti usluge i aplikacije koje odgovaraju mom profilu, privilegijama i preferencijama. Trebao bih biti u mogućnosti da komuniciram sa sistemom koristeći uobičajene ljudske komunikacijske metode govora, gestikulacije, mimike, itd.

Brzo krećemo u takvu budućnost jer Internet prožima našu ekološku infrastrukturu logikom, memorijom, procesorima, kamerama, mikrofonima, zvučnicima, ekranima, senzorima. Takva nevidljiva infrastruktura u kombinaciji sa inteligentnim softverskim agentima ugrađenim u internet bez problema će pružati takve usluge. Jednom riječju, Internet će u osnovi biti rašireni globalni nervni sistem. 

Izvor: rtl.hr /pcpress.rs

Zagadjenost vazduha u Beogradu
Milić: Kupovinom ruskog oružja uslijedile bi automatske sankcije Srbiji