Devet godina od upokojenja patrijarha Pavla – Otkrivanje spomenika u Beogradu


Spomenik patrijarhu Pavlu biće svečano otkriven danas na platou ispred Crkve Svetog Marka u Beogradu, čime će na simboličan način biti obilježeno devet godina od njegovog upokojenja. Podizanje spomenika u Tašmajdanskom parku blagoslovio je Njegova svetost patrijarh srpski Irinej. Autor spomenika izlivenog u bronzi, vajar Zoran Maleš, predstavio je patrijarha Pavla u sjedećem položaju, blago pognute glave, tako da odiše skromnošću i duhovnošću.

                                                    Foto: politika.rs

Patrijarh srpski Pavle preminuo je 15. novembra 2009. godine u 95. godini na Vojnomedicinskoj akademiji u Beogradu, gdje je na liječenju proveo posljednje dane, a prema sopstvenoj želji sahranjen je u manastiru Rakovica, gdje njegov grob danas posjećuje na hiljade pravoslavnih vjernika. Patrijarha Pavla, na posljednji počinak ispratilo je više od 600.000 ljudi.

Foto: Profimedia/AFP

Bio je 44. patrijarh Srpske pravoslavne crkve i na tronu Svetog Save nalazio se 19 godina. Patrijarh Pavle bavio se i naučnim radom, a njegova najznačajnija objavljena djela, koja su štampana i kao dopunjena izdanja su “Monografija o manastiru Devič”, besjeda “Život po Jevanđelju” i “Molitve i molbe”. Lična biblioteka patrijarha Pavla pripala je fondu Biblioteke srpske Patrijaršije i ima status kulturnog dobra, a čuva se u prostorijama konaka Manastira Svetog arhangela Mihaila u Rakovici. Objavio je dvije knjige – “Pitanja i odgovori čtecu pred proizvodstvo” i “Devič, manastir Svetog Joanikija Devičkog”.

Patrijarh Pavle rođen je kao Gojko Stojčević u porodici zemljoradnika 11. septembra 1914. godine u selu Kućanci kod Donjeg Miholjca, u Slavoniji, gdje je završio osnovnu školu. Nižu gimnaziju završio je u Tuzli, višu gimnaziju i šestorazrednu Bogosloviju u Sarajevu, a Bogoslovski fakultet u Beogradu. Dvije godine je studirao medicinu u Beogradu, a prije odlaska u gimnaziju boravio je u manastiru Orahovica na pripremama za školu.

Kada je započeo Drugi svjetski rat patrijarh Pavle bio je u rodnoj Slavoniji, odakle je prebjegao u Beograd. U proljeće 1942. godine odlazi u Manastir Svete Trojice u Ovčaru, a od 1944. radio je kao vjeroučitelj i vaspitač u Banji Koviljači, u domu za djecu izbjeglu iz Bosne. Te godine je obolio od tuberkuloze. Odatle je, iz zdravstvenih razloga, otišao u manastir Vujan, u selu Prislonica, između Čačka i Gornjeg Milanovca, gdje se 1946. izliječio od tuberkuloze.

Zamonašio se 1948. godine u manastiru Blagovještenje u Ovčarsko-kablarskoj klisuri i dobio ime Pavle. Bio je sabrat manastira Rača u Podrinju, a radio je i kao pomoćni nastavnik Bogoslovije “Svetog Kirila i Metodija” u Prizrenu. Jeromonah postaje 1954, ubrzo protosinđel, a 1957. godine arhimandrit. Od 1955. godine dvije godine je bio na postdiplomskim studijama u Atini. Za episkopa raško-prizrenskog izabran je 29. maja 1957. godine i na Kosovu i Metohiji je proveo 33 godine.

Vlada Srbije je 13. januara 2005. imenovala patrijarha Pavla za počasnog predsjednika Fonda za Kosovo i Metohiju. Tokom posjete Rusiji u januaru 2002. godine partrijarhu Pavlu su uručene dvije značajne nagrade – Međunarodnog fonda za unapređenje jedinstva pravoslavnog naroda i Fonda Svetog apostola Andreja Prvozvanog. Odlikovan je državnim Ordenom Nemanje prvog stepena, Ordenom Karađorđeve zvijezde prvog stepena i ruskim ordenom “Dostojanstvo” zbog “značaja koji je imao u danima iskušenja kroz koje su srpski narod i Crkva prošli”.

U čast patrijarha Pavla, ulica u banjalučkom naselju Novi Borik nosi njegovo ime.

Izvor: rtrs.tv

Foto: opanak.net

Poskupljuju vozački ispiti u BiH
Niže cijene goriva i u Republici Srpskoj